Carrousselfraude vooral politiek probleem

Carousselfraude kan eenvoudig worden opgelost, maar is de EU daar rijp voor?

BTW-carrouselfraude kost de lidstaten van de Europese Unie jaarlijks vele miljarden euro's. Schattingen lopen uitéén van enkele tientallen tot meer dan honderd miljard. Bovendien werkt de fraude concurrentieverstorend. Het gaat dus om een serieus probleem. Helaas wordt het probleem veroorzaakt door het systeem zelf. EU-voorzitter Oostenrijk wil de fraude daarom aanpakken door het BTW-systeem te wijzigen. Is het einde van de fraude in zicht?

Bij carrouselfraude worden (al dan niet fictieve) goederenstromen opgetuigd tussen bedrijven in verschillende lidstaten. Tenminste één van die bedrijven is een zogenaamde ploffer. Deze ploffer brengt wel BTW in rekening aan zijn afnemer, maar draagt die niet af. De afnemer kan de door de ploffer in rekening gebrachte BTW ondertussen wel aftrekken. De goederen gaan (al dan niet fictief) belastingvrij de grens over - waardoor per saldo een BTW teruggaaf kan worden verkregen - en komen vervolgens (via een omweg) weer terug in het land van oorsprong, waarna ze dezelfde route weer afleggen. Fraudeurs richten zich vooral op de handel in compacte, relatief waardevolle goederen met een hoge omzetsnelheid, zoals computeronderdelen en mobiele telefoons. Het effect hiervan is dat in korte tijd hoge BTW-bedragen kunnen worden geclaimd. Snelheid is belangrijk. Informatie-uitwisseling tussen belastingdiensten in de verschillende lidstaten kost veel tijd en voordat men de fraude in beeld heeft, is de ploffer al met het geld (de BTW) verdwenen.

Omdat de ploffer meestal geen verhaal biedt, richt de fiscus zich op de andere schakels in de keten. Daarbij wordt overkill niet geschuwd: bonafide ondernemers wordt BTW-teruggaaf of toepassing van het nultarief geweigerd, omdat niet voldaan is aan louter administratieve vereisten. Zelfs niet als er wel degelijk sprake is van reële handel.